Si bashkësia ndërkombëtare u përpoq të krijonte një luftë të pafund Izrael – Palestinë

Në asnjë vend tjetër në botë, bashkësia ndërkombëtare nuk ka punuar kaq shumë për të provuar të gërryejë themelet e një shteti të njohur ndërkombëtarisht.


Nga SETH J. FRANTZMAN, gazetar ushtarak

Një nga rezultatet më të spikatura të luftës së fundit të Hamasit ndaj Izraelit ishte përdorimi i terminologjisë që ilustron një qëllim më të madh të krijuar për të krijuar kushte që justifikojnë “rezistencën” e Hamasit dhe pretendojnë se Izraeli është një shtet “okupues”. Këto terma, të ngjashëm me brohoritjet e “nga lumi në det”, që përfshijnë mbështetësit e ekstremit të majtë dhe të djathtë ekstrem të Hamasit janë krijuar, për të pohuar se Izraeli duhet të shkatërrohet si një vend. Ata e kanë origjinën në përpjekjen e bashkësisë ndërkombëtare, për të minuar Izraelin që nga ditët e para të shtetit.

Në asnjë vend tjetër në botë, bashkësia ndërkombëtare nuk ka punuar kaq shumë për të provuar të gërryejë themelet e një shteti të njohur ndërkombëtarisht. Vlen të shikohet konteksti më i gjerë i kësaj. Për shembull, kur Izraeli u krijua në 1948, ai u sulmua menjëherë nga disa vende të tjera. Ky ishte një pushtim dhe sulm ilegal ndaj një shteti, krijimi i të cilit ishte mbështetur nga Kombet e Bashkuara. Kur Izraeli arriti të mposhtte këto vende, përgjigja e menjëhershme nga bashkësia ndërkombëtare nuk ishte të ndihmonte ndërmjetësimin e paqes dhe të ndihmonte refugjatët që ikën, por më tepër të krijojë një situatë në të cilën kufijtë e Izraelit u vunë në dyshim në mënyrë që të krijonin kushtet e justifikimit të luftës kundër Izraelit.

Do të kishte “marrëveshje pushimi zjarri” që për nga natyra e tyre do të thoshte se lufta nuk kishte mbaruar, vetëm duke pritur raundin tjetër. Në të njëjtën kohë qindra mijëra arabë që ishin larguar nga luftimet u strehuan në kampet e refugjatëve dhe një rrëfim u tha atyre që së shpejti do të ktheheshin në shtëpitë e tyre. Kjo “e drejtë e kthimit” e cila nuk vlen për refugjatët e tjerë kudo, nga të cilët ka pasur qindra miliona në shekullin e kaluar, u krijua për të detyruar Izraelin të marrë përsëri refugjatët. Nëse Izraeli jo, organizatat ndërkombëtare do të krijonin grupe të shumta për të mbështetur refugjatët derisa të ndodhte kjo kohë.

Më tej filloi terrorizmi kundër Izraelit, pa asnjë dënim nga KB ose të tjerët për vendet që organizuan “luftë të armatosur” kundër Izraelit që provokoi luftëra në 1956, 1982 dhe në kohë të tjera. Izraeli iu nënshtrua një bllokade të paligjshme ushtarake në këtë kohë dhe mosnjohje nga shumica e shteteve në rajon.

Kur kjo kishte dështuar kryesisht për të shkatërruar Izraelin, hapi tjetër ishte armatosja e Egjiptit, Sirisë dhe vendeve të tjera për të luftuar Izraelin. Të njëjtat vende që armatosin këto shtete gjithashtu pohuan se “konflikti” dhe zgjidhja e tij do të zgjidhte të gjitha problemet e rajonit, por derdhja e armëve në rajon për luftëra të pafundme kundër Izraelit nuk u pa si problem. Veprimet mbrojtëse të Izraelit u dënuan, përfshirë sulmin në reaktorin bërthamor Irakian në 1981, një reaktor i furnizuar nga Franca. Në vend që të parandalonte vende si Iraku të ndiqnin kërcënime ekzistenciale ndaj Izraelit, ai u inkurajua.

Në të njëjtën kohë, organizatat palestineze “çlirimtare”, të cilat u zotuan të ripushtonin të gjithë Izraelin, u vlerësuan në OKB edhe kur Izraeli iu nënshtrua rregullisht një kritike të njëanshme dhe u ndalua nga organe të ndryshme rajonale, të izoluara dhe më pas lëvizja e tij kombëtare e quajtur “raciste”. ” Vendet në rajon u inkurajuan të përdorin justifikimin për të luftuar Izraelin për të mbështetur demokracinë, për të shtypur disidentët dhe pakicat, për të zhvilluar dhe importuar armë dhe për të filluar luftëra të ndryshme. Në çdo kthesë cilado regjim ekstremist, nga Irani në Egjiptin e Nasser, ishte në gjendje të përdorte justifikimin e Izraelit si një patericë. Komentet më të çuditshme nga regjimi i Sadamit, duke qëlluar Scuds në mënyrë të paligjshme ndaj Izraelit në 1991, për komentet e Iranit në lidhje me Izraelin shkojnë të padënuara në bashkësinë ndërkombëtare.

Ajo që është e jashtëzakonshme është se si në çdo moment bashkësia ndërkombëtare nuk luajti një rol pozitiv duke u përpjekur për të forcuar paqen. Në vend të kësaj, kur kishte bisedime për paqe kishte. Postbllokime të qëllimshme të vendosura për t’i prishur ato nga shinat. Bisedimet gjithmonë thoshin se “refugjatët” dhe “e drejta e kthimit” do të ishin çështja e fundit në rendin e ditës, duke garantuar dështimin. Gjithashtu Jeruzalemi do të duhet të ndahet. Ndërkohë gjithçka që vinte në Izrael gjithmonë hiqej nga normat ndërkombëtare. Vende si Irani mund të kishin në shënjestër hebrenjtë në Amerikën e Jugut, terroristët shënjestruan izraelitët në Lojërat Olimpike, Hamasit u lejua të prodhonte dhe të grumbullonte raketa në mënyrë të paligjshme dhe kështu ishte Hezbollah. Në çdo hap ishte gjithmonë një justifikim që për sa kohë që këto grupe synonin Izraelin, arsenalet e tyre të paligjshme mund të rriteshin. Autoriteti Palestinez as që pritej të kishte zgjedhje. Izraeli ishte mbajtur larg CENTCOM dhe organeve rajonale për të qetësuar shtetet rajonale deri vonë.

Obsesioni qesharak me Izraelin në KB bëri që gjithçka të shtrembërohej vetëm për të sulmuar Izraelin nga OBSH te grupet e Grave dhe të Drejtave të Njeriut, te UNESCO. Çdo rregull që zbatohet për çdo vend në botë u zhvendos në lidhje me Izraelin të veçuar. Dhe tani grupet e të drejtave të njeriut kanë bërë të njëjtën gjë në lidhje me akuzat për “aparteid”. Nuk ka asnjë të përbashkët mes sistemit të Izraelit dhe aparteidit, por termi duhej të ndryshohej vetëm për të sulmuar Izraelin. Termi “shtet i vendosur” u zhvendos nga kuptimi i tij origjinal në lidhje me shtetet e Botës së Re për t’u zbatuar në Izrael, një vend që nuk përbëhet nga “kolonët”. Zgjidhja e supozuar e “dy shteteve” tani është hedhur mënjanë në favor të asaj që zërat anti-Izraelë e quajnë “një shtet” dhe “nga lumi në det”. Akuzat që i gjithë Izraeli është “aparteid” është krijuar për t’iu përgjigjur kësaj aleance të Hamasit dhe të majtës progresive kundër Izraelit. Nuk ka rëndësi se çfarë bën Izraeli, vetëm mbrojtja e vetes me Kupolën e Hekurt tani konsiderohet një arsye për ta sulmuar atë. Në mënyrë të ngjashme, përdorimi i termit “kolon” për të përshkruar Izraelin, duke pohuar se kjo i jep më pak të drejta, kur shumë shtete të tjera në Amerikën e Veriut dhe vende të tjera u krijuan nga “kolonët”. Vetëm në rastin e Izraelit migrantët dhe refugjatët quhen “kolonë”.

Edhe kur Izraeli u përpoq të bënte atë që ka kërkuar bashkësia ndërkombëtare, të tërhiqej nga Gaza, i njëjti komunitet që siguroi që zgjedhjet e dështuara kaotike të Autoritetit Palestinez do t’i mundësonin Hamasit të merrte përsipër Gaza. Pastaj ata thonë se Izraeli ende “pushton” Gazën, kur Izraeli u largua. Hamasi thuhet se ka një “të drejtë” për t’i “rezistuar okupimit” dhe për të sulmuar Izraelin me raketa, dhe nëse Izraeli bllokon Hamasin atëherë thuhet se është provë e “okupimit”. Në mënyrë të ngjashme edhe pse Izraeli u largua nga Libani në vitin 2000, Hezbollahu lejohet të pretendojë se duhet të mbajë një arsenal masiv për t’i “rezistuar” Izraelit sepse Izraeli “pushton” Libanin, edhe pse jo. Kjo tregon pa marrë parasysh se sa Izraeli tërhiqet nga “pushtimi” nuk do të mbarojë kurrë dhe nevoja për “rezistencë” nuk do të mbarojë kurrë. Doktrina është “një shtet” dhe një shtet “binacional”. Në asnjë rrethanë për organizatat ndërkombëtare nuk thonë se ata nuk do të financojnë grupe palestineze që përdorin harta që tregojnë të gjithë Palestinën historike si të tyren dhe asnjë Izrael. Përdoren edhe terma si “’48 Arabët” ose “48 toka”. Për të mohuar ekzistencën e Izraelit. Asnjë vend tjetër nuk i nënshtrohet kësaj. Askush nuk thotë se India është “48 toka”.

Vetëm Izraeli i nënshtrohet mosnjohjes nga shumë vende, bazuar shpesh në urrejtjen fetare. Edhe kur Lufta e Ftohtë përfundoi dhe mosmarrëveshjet e tjera mbaruan, bashkësia ndërkombëtare nuk kishte asnjë nxitje për të njohur Izraelin. Shtë një konflikt që filloi në 1948 dhe të cilin shumë në bashkësinë ndërkombëtare do ta përdorin përgjithmonë. Regjimi i Iranit përdor konfliktin për të justifikuar përhapjen e kaosit në rajon dhe armatosjen e grupeve të jashtëligjshme të paligjshme. Pse Irani kërcënon Izraelin? Kjo pyetje nuk është bërë kurrë. Pse regjimi përdor vazhdimisht çështjen Palestineze për të kërcënuar? Asnjë vend tjetër nuk miraton rastësisht një kauzë shumë të largët për të kërcënuar për të shkatërruar ndonjë vend tjetër. Për shembull Burma mund të akuzohet për shtypjen e Rohingya, por Irani ose Turqia nuk kërcënojnë shkatërrimin e vendit. Vetëm me Izraelin.

Komuniteti ndërkombëtar nuk ka bërë asgjë për të provuar të krijojë paqen në Lindjen e Mesme dhe për të parandaluar grumbullimin e raketave nga Hezbollah, programi i paturpshëm bërthamor i Iranit dhe çështje të tjera. Për sa kohë që këto vende thonë se do të “shkatërrojnë” Izraelin, ata marrin një pasim. Nëse kërcënojnë ndonjë vend tjetër, ata mbajnë përgjegjësi. Edhe historia hebraike është hequr mjeshtërisht, UNESCO e shpall Hebronin një vend të trashëgimisë por duke u përqëndruar në periudhën Mamluk dhe Osmane për të hequr çdo nevojë për të përmendur trashëgiminë Hebraike në Hebron. E gjithë historia botërore ndryshoi vetëm për të injoruar të drejtat dhe rolin hebre në Izraelin historik.

Kjo nuk ka të bëjë me të drejtat palestineze dhe një shtet. Për shkak të natyrës së argumentit, biseda “lumi deri në det”, e thënë tani në Universitetet perëndimore, gjithçka rreth spastrimit etnik të Izraelit. Isshtë shteti i vetëm në botë që e majta perëndimore, e prirur të përparojë, do të kërkojë pastrimin etnik të popullsisë së saj të larmishme. Theshtë i vetmi shtet që ata thonë se duhet të sigurojë të drejta të plota dhe të barabarta për “të gjithë qytetarët e saj” dhe të ndryshojë flamurin dhe himnin e tij, por asnjë shtet tjetër në Lindjen e Mesme nuk duhet ta bëjë këtë. Shtë i vetmi shtet ku 4,000 raketa mund të qëllohen në të pa dënuar apo edhe përmendur Hamasin. Theshtë i vetmi shtet ku kur ka një luftë ka një rritje të madhe të sulmeve ndaj hebrenjve në të gjithë botën nga të njëjtët njerëz që pretendojnë “anti-sionizëm” nuk është antisemitizëm. Ky është realiteti pas luftës së Hamasit.

Pavarësisht nga gabimet e Izraelit, dështimi i bashkësisë ndërkombëtare për të frenuar grupet ekstremiste dhe për të vazhduar të mundësojë justifikimet se pse ka një luftë është një nga problemet kryesore. Sikur bashkësia ndërkombëtare të kishte bërë më shumë për të thënë që grupe si Hamas dhe Hezbollah nuk do të kishin një “të drejtë de facto për të rezistuar” mund të kishte pasur më shumë paqe kohë më parë.

Kryebashkiaku Erion Veliaj pret Avital Leibovich: Bashkëpunim i ngushtë me American Jewish Committee

Kryetari i Bashkisë së Tiranës, Erion Veliaj, priti Znj.Avital Leibovich, Drejtore e American Jewish Committee Jerusalem, ish-​zëdhënëse e Ushtrisë Izraelite…

Izrael

Izraeli ndan një milion vaksina kundër koronavirusit për Autoritetin Palestinez

Izraeli do të ndajë të paktën një milion doza të vaksinave kundër koronavirusit për Autoritetin Palestinez, në kuadër të marrëveshjes…

Shqipëri

Kryebashkiaku Erion Veliaj pret Avital Leibovich: Bashkëpunim i ngushtë me American Jewish Committee

Kryetari i Bashkisë së Tiranës, Erion Veliaj, priti Znj.Avital Leibovich, Drejtore e American Jewish Committee Jerusalem, ish-​zëdhënëse e Ushtrisë Izraelite…

Kosove

“Smart Cities”, Ines Demiri bisedime me Universitetin Bar-Ilan: Sjellim teknologjinë izraelite në Kosovë!

Ambasadorja e Kosovës në Izrael, Ines Demiri, zhvilloi një vizitë në Universitetin Bar-Ilan, në Ramat Gan, Izrael.

OPED

A po e humb Izraeli luftën kundër antisemitizmit global?

Ndërsa vendet si Shqipëria kanë një histori të njohur të strehimit për Popullin Hebre gjatë Luftës së Dytë Botërore. Deri…

Bota

Biden uron Bennett: SHBA dhe Izraeli miq të përjetshëm!

Presidenti i SHBA-ve, Joe Biden, përgëzon Kryeministrin Naftali Bennett dhe thotë se ai mezi pret që të punojë me të.

Spyzone

Rrëfehet ish-shefi i Mossad, detajet e panjohura të operacioneve që mahnitën shërbimet inteligjente

Ditë pasi dha dorëheqjen, Yossi Cohen jep detaje specifike të veprimeve të Mossad kundër programit bërthamor të Teheranit, rolin e…